Het begin

In 1967 startte er in een weiland bij de Swanendrift in Zwijndrecht een dependance (drie lokalen) van het Gemeentelijk Lyceum in Dordrecht. Voorlopig waren hier een aantal brugklassen en later een tweede en derde klas gevestigd. Voor de rest van de opleiding moesten de leerlingen weer naar de Noordendijk in Dordt. 

Geleidelijk groeide deze dependance in omvang: er werd een HAVO-4 (1973) aan toegevoegd en later een Atheneum-4 (1974). Het gebouw was inmiddels gegroeid tot 16 lokalen naast leraren- en koffiekamer. Per 1 augustus 1975 werd de dependance tot een zelfstandige school, de O.S.G. Walburg. Het jaar daarop deden de eerste HAVO-kandidaten hun eindexamen en nog en jaar later verlieten de eerste Atheneum geslaagden de school. In datzelfde jaar (1977) bestond het gebouw uit 35 lokalen, later nog uitgebreid met lokaal 0 (1980) en lokaal 35 en 36 (1981).

In al deze jaren werd er al gesproken over een nieuwbouw, want de school bivakkeerde uiteindelijk in een noodbehuizing. Er werd  een Inspraakcommissie Nieuwbouw ingesteld, die zich moest buigen over de mogelijkheden die een nieuw schoolgebouw zou bieden.  Er werd vooral in het begin enthousiast vergaderd, hoewel het steeds maar niet duidelijk werd of de school er nu zou komen of niet.  De grootste schok kwam echter toen het ministerie een bouwstop voor scholen afkondigde. Het zag ernaar uit dat de O.S.G. geen enkele kans zou maken op nieuwbouw. 

Maar er bleek toch een sprankje hoop. Na anderhalf jaar bleek bouwen mogelijk mits de school deel zou uitmaken van een multifunctioneel project. Dat dit weer specifieke problemen met zich mee kon brengen was duidelijk. Daarom werden er een werkgroep en een paraplugroep ingesteld voor het voorbereidend overleg voor het multifunctioneel project dat al gauw Multifak gedoopt werd. Aan dit overleg namen deel: de gemeente, het architectenbureau Elffers en Partners, de Openbare Bibliotheek, de Volksuniversiteit, de Stichting Bejaardenwerk, vertegenwoordigers van de groep theateractiviteiten en de O.S.G. Walburg.

Uiteindelijk kwam men tot overeenstemming; men wilde samen in één gebouw. En zo begon de nieuwbouw steeds vastere vormen aan te nemen. De Inspraakcommissie was enthousiast en wilde een zo mooi mogelijke school bouwen maar er waren wat "kleine" probleempjes; de prognose voor het leerlingenaantal in 1990 was begroot op ongeveer 700 leerlingen en het gebouw mocht niet  groter worden. Ook de bouw van een sporthal bij de school zag de Gemeente aanvankelijk totaal niet zitten. Desalniettemin zette  de inspraakcommissie haar werk voort. Docenten, leerlingen en O.O.P. werden geraadpleegd om de wensen op een rijtje te zetten; veel van deze wensen werden gelukkig gehonoreerd, een aantal helaas niet.

En toen was het zover! Op 29 juni 1987 werd de eerste paal geslagen. De belangrijkste afspraken werden nu gemaakt in de bouwcommissie waarin de rector zitting had. Er vond regelmatig overleg plaats met de Inspraakcommissie, die nu een controlerende rol had. Het gebouw groeide intussen gestadig.

Op 7 oktober 1988 vond  de eerste oplevering plaats en werden de sleutels van het nieuwe gebouw overhandigd aan de rector. Daarna ging alles snel. In de week van 10 oktober pakten de docenten hun spullen in en op 10 oktober droegen de leerlingen, die hun eerste tussenrapport hadden opgehaald, hun tafels en stoelen naar de verhuiswagen. Op Norderstedtplein 6 werden die weer uitgeladen door een groep van ongeveer 30 zesdeklassers die het werk zeer voortvarend aanpakten. 

De hele herfstvakantie werd er in het nieuwe gebouw druk getimmerd, gesleept, gesleuteld, geschroefd enz. enz. zodat op 24 oktober de leerlingen hun nieuwe onderkomen konden betrekken. Helaas bleek dat de geplande 7 lokalen in de bibliotheek niet klaar waren op de verhuisdatum en zo bleef er, gelukkig maar tijdelijk, een stuk van het oude gebouw aan de Stenenkamer staan ten behoeve van de eindexamenkandidaten.

terug naar de school>